چرا این نقاب لعنتی رو از صورتت برنمیداری؟

رئیس جمهور محبوب کشورمان امروز به عیادت آیت ا... مشکینی رفت! رئیس جمهور محبوب کشورمان همچنین برای بهبودی هرچه زودتر آن بزرگوار به درگاه خداوند متعال دعا کرد!

فایده ای ندارد! آنقدر کثیف شدم که باران هم نمیتواند تمیزم کند!

ای آدمیان تنها به دانستن اینکه "چنین است" راضی باشید و سعی در دانستن اینکه "چرا چنین است" مکنید. زیرا اگر همه چیز را می توانستید دید دیگر لازم نبود مریم فرزندی بزاید.

خوشبختم! تارزان هستم مقیم جنگل!

یکیو میشناسم که حاضرم نصف دارائیمو بش بدم تا دیگه حرف نزنه. هر غلطی می خواد بکنه ها فقط دهنشو ببنده. آخ اگه قبول میکرد....

سلاخی

تا حالا به این فکر کرده بودین ممکنه مثلاً رنگ آبی که من میبینم با رنگ آبی که شما میبینید فرق داشته باشه. یعنی من رنگ آبی رو یه جور دیگه ببینم. ولی قطعاً جفتمون به هر چیز آبی می گیم آبی! مثلاً همَمون به آسمون می گیم آبی چون میدونیم اون چیزی که ما میبینیم اسمش آبییه ولی ممکن آبی من با آبی شما فرق کنه. پس ممکن من دنیا رو خیلی زشت تر(زیباتر) از شما ببینم!

میان انسان و شرافت رشتۀ باریکی وجود دارد و اسم آن قول است( توماس براس)

یکی از ناراحت کننده ترین صفات آدما غرورِ.

اول بنا نبود که بسوزند عاشقان

چند روزیه که دیگه صدای کلاغها رو نمیشنوم.

ساعت ۱:۳۴ دقیقه ی نیمه شب بود. قبل از اینکه وارد خانه شوم احساس کردم که امشب مثل شبها دیگر نیست. وقتی وارد خانه شدم تازه یادم افتاد که ماههاست که از این زنگی یکنواخت بیزار شدم! خدا را شکر کردم که همه خوابند چون حوصله هیچ کدامشان را نداشتم که یادم افتاد که چند ماهی است که مطمئن شدم که خدا ساخته انسانهاست برای سرگرمی در وقت تنهایی. به عادت قدیمی ام خندیدم. ناگهان چیزی در ذهنم درخشید. یک هیجان یک تجربه ی تازه! یاد حرف پدرم افتادم که همیشه همه چیز را نباید تجربه کرد. یک لحظه از فکرم خوشم آمد! چه احساس غریبی! به نظرم رسید که اکنون بهترین فرصت برای عملی کردن این فکر است. به حمام رفتم و در وان اب گرم غوطه ور شدم. یک سیگار برداشتم و بدون توجه به حساسیت پدر و مادرم آن را روشن کردم. دیگر برایم مهم نبود که بوی سیگار در خانه میماند و همه مرا سرزنش میکنند. ساعتها آنجا نشستم به موسیقی گوش دادم و فارغ از زندگی فقط به نقشه ام فکر میکردم. نمیدانم چقدر آنجا و در آن حال بودم. نمیدانم چقدر سیگار کشیدم. نمیدانم چند بار کل زندگی ام را دوره کردم. وقتی از وان بیرون آمدم احساس غریبی داشتم. احساس میکردم سبک شدم. آرامش عجیبی بود. به اتاقم رفتم و روی تختم دراز کشیدم. ساعت ۵:۳۴ دقیقه بود. دائماً به عملی کردن نقشه ام فکر میکردم. چشمانم را روی هم گذاشتم تا شاید خوابم ببرد. ناگهان با صدای جیغ یک زن چشمانم را باز کردم. مادرم بود! ساعت ۷:۳۴ بود. هرچه به ذهنم فشار می آوردم نمیتوانستم برای این کارش یک دلیل منطقی پیدا کنم! با صدای او همه بیدار شده بودند. من هم مثل بقیه به سمت حمام جایی که مادرم نشسته بود رفتم. خواهرم مات و مبهوت کنار مادرم که به شدت گریه میکرد نشست و پدرم ازعصبانیت قرمز شده بود و میگفت پسره ی بی شعور احمق.... فکر کردم حتماً با من است ولی نفهمیدم چرا اینقدر به من بی اعتنا بود! وقتی به داخل حمام رفتم خودم را دیدم که آرام داخل وان خوابیده بودم. یادم افتاد که دیشب نقشه ام را عملی کرده بودم.

میزان حماقت ما همیشه برابر میزان احمق فرض کردن دیگران توسط ماست!

یکی دیگه از او راهها که گفتم که خیلی هم معروف شده اینه که مردم خرد رو به کارهای بزرگ مشغول کنیم و بلعکس.

یکی از بهترین راههای حکومت کردن توسط دیکتاتورها همیشه این بوده که مردم رو به بدبختیهاشون مشغول کنند تا کسی به چیزای مهم فکر نکنه! (یا کسی اصلاً فکر نکنه)

مزخرف ترین کار دنیا بیکاریه!

کتاب قلعه ی حیواناتو خوندین؟

دیگه تصمیم گرفتم بنویسم. نه به خاطر تقلید یا چون مد شده.