اون روزا تابستون هم یه رنگ دیگه بود....

انگار طبیعت هم نظم را نمی پسندید.

این بار میخواهم زندگیم را به بی نظمی مطلق بکشانم که البته سخت تر خواهد بود.

ولی شاید کار درست همین باشد!

- خنده های عصبی ....

این قصه های لعنتی را رها کن

در روزگار ما چیزی شایسته ی عشق ورزیدن نیست

تو از این عشق افسانه ای ات خسته نمی شوی؟

دلم واقعاً تنگ شده بود!

آخیش!!

باغی به نام بهشت!

جای من و شما نیست گویا!

چیز دندان گیری هم نباید باشد!

اما شنیده ام سیب هایش شیرین است!

شیرین که میدانید یعنی چه؟!

نباید راز بزرگی از آن ساخت.

پ.ن : من؟......نه بابا!

مرده پرست ها - بت پرست ها - خرافه پرست ها

و آدمهایی که احتمالاْ احمق به نظر میرسند!

خدا را دیدم

که آن بالا لم داده و میخندد!

و هر بار فقط یک دعا :

کاش فقط یک بار پایین بیایی

که با هم بخندیم!

درست لحظه ای که دوست داری بیخودی به خودت امید بدی

اگر به موجودی مثل خدا اعتقاد نداشته باشی

چیزی برای آویزون شدن نخواهد بود

و قطعاً راحت تر با واقعیت کنار میای!

ما یک عمر به دنبال امید میگشتیم!

به دنبال کسی که به ما بگوید بیهوده نیستیم .

حماقت گاهی چه شیرین میشود ....